zaterdag 30 januari 2016

fybroland

Het is al een weekje of twee zo dat mijn fybro op speelt... het is niet simpel  om zo ´gewoon` door te gaan. Vooral mijn krampen in de buik spelen serieus op, vaak loop ik krom van de pijn en neem ik buscopan om de buik rust te geven, dit lijkt te werken tot ik iets eet. Wat ik dus niet doe, waardoor ik in de vicieuze cirkel kom van pijn door niet eten en pijn door wel eten... ingewikkeld, maar vaak wint de buikpijn en eet ik niet!!!

Maar vorig weekend viel ik over onze oudste vriend
hij lag zoals hier op de foto en op één of andere manier stap ik over hem, maar niet te goei en pardoes kwam de vloer dichterbij... je had het gezicht van vriend moeten zien, arm schaap!! Hij begreep totaal niet wat er was en waarom het vrouwke vloekte haha!! Ik hield me tegen met mijn handen en nu een week later doet Links nog pijn. Zelfs zo dat borduren niet leuk is!! Ja ongelooflijk hé! Maar da wil niet zeggen dat het mij tegen houdt, maar het scheelde niet zo veel!!!
Ik heb een blauwe/grijze duim/pols, waardoor de ehbo op het werk dacht dat er een barstje in zat, ik kon er maar weinig mee!! Ga maar naar de dokter, uhm nee!! Ik kan nog van alles dien is niet gebroken, dus dokter niet bezocht, maar wel rustig aan gedaan thuis en op het werk. Want 4 dagen later deed de reuma er een reactie op en deden de vingers en pols/ arm ook zeer!!! En doordat ik meer deed met rechts, lap tuurlijk rechts ook mee in de hoop en werd de week er niet gezelliger op!

Op het werk wordt er gedopt op verschillende afdelingen, we lopen te ver voor op de planning! Ik zei de maandag { kreeg ook nog eens griepverschijnselen} dat als er gedopt werd, hij aan mij mocht denken, omdat ik OP was. Maar geen dop en op de ziekenkas was geen optie! Want een opstoot kan nog erger { dat ik echt niets kan} en dan heb ik mijn ziekte dagen nog hard nodig!! Dat is het stomme aan deze ziekte, niet te voorspellen!!

Als puntje bij paaltje heb ik ook de vermoeidheid die hard toe slaat, ik slaap zeer veel voor en na het werk en in de weekenden heb ik het tussen de dag door ook nodig!! Niet gezellig voor mijn vrouw, maar ik kan het echt niet helpen. Ben gewoon zo moe??


Ik weet dat ik dit allemaal weer eens bij de dokter zou moeten aankaarten, maar ik heb er nog geen behoefte aan!!! op een of andere manier houdt iets mij tegen om te gaan!!! Een diagnose? Zoals CVS zou ik namelijk erg vinden, al zou het ook een opluchting zijn!! Want dan weet ik waarom IK zo doe!! Maar aan de andere kant wil ik het niet, weer minder kunnen, afhankelijker zijn. Gewoon niets voor mij!!

Ach ja, klagen heeft natuurlijk ook geen nut, we rusten ieder weekend goed, borduren fijn wat uurtjes, gaan met de vrouw af en toe weg en proberen er het beste van te maken




Geen opmerkingen:

Een reactie posten