maandag 30 mei 2016

weer van hetzelfde

Die dokters nemen het toch ook allemaal voor elkaar op!!

Zo kwaad als ik was op mijn huisarts, zo kwaad!! Ik voelde mij totaal niet serieus genomen. In het ziekenhuis niet en nu weer niet. Iedereen op arts gebied denkt dat het tussen mijn oren zit, ik hou dat dan wel al een dikke week vol en alleen met links. Na wat tranen van Kwaadheid en frustratie ben ik ondertussen al gekalmeerd!

Er is nog eens bloed getrokken voor koper? En er moest nog een oogtest gedaan worden? ook mijn urine moest nog nagekeken worden voor 24 uur voor de koper opstapeling? Maar ze vermoeden niets, waarom dan al die moeite?

Ja ik was echt kwaad, met weggaan bood ik mijn excuses aan, want tja.

Het is vervelend om niet serieus genomen te worden, om continu te horen dat het tussen je oren zit!! En ondertussen niet veel kunnen en de tintelingen mijn voet en hand overnemen. Maar kun je dat faken? Zou je op een gegeven moment dan niet door de mand vallen? Alé!!

In ieder geval kan ik wel woensdag al terecht in Genk bij een andere Neuroloog!! Zou ik daar weer hetzelfde te horen gaan krijgen, of eindelijk een oplossing?

zo frustrerend!!

nog wat oude foto´s en een update van onze zondag

 De gegevens van dit pakket kun je vinden in één van de vorige blogs.
Ik probeerde te borduren in het ziekenhuis, maar het was ONDOENBAAR, helaas. En wat ik deed kon ik steeds weer uithalen. Dus gaf ik op en deed ik het opnieuw, gaf ik op en deed ik het opnieuw en op een gegeven moment ben ik niet meer verder gegaan en het hele weekend heb ik het niet meer geprobeerd.

Zo meteen komt mijn thuisverpleegster de vit B12 spuit zetten, auw!!! hihi!! En om 15.00 u vandaag mogen we naar de huisarts ons verhaal doen en bloed laten trekken. Ben benieuwd!!

En dan gisteren, rustig aan opgestaan en iets stabieler. Ik kan onze drukke rai redelijk goed aan. Gelukkig!! We eten verse broodjes en drinken onze thee/koffie. Alles op het gemak en rusten dan nog wat. Vandaag staat er iets leuks op de planning, zus heeft haar schooloptreden en wilde graag dat wij ook kwamen. Dus dan doen we dat.
onze lieve meid
Maar het was moeilijk, het was zwaar en pijnlijk. Op een gegeven moment moest ik gaan zitten van de pijn, lopen en staan was geen optie meer! Ik stond trillend en bevend op mijn benen, met hevige pijn in de bovenbenen en rug! Ik mag heel eerlijk zeggen dat ik enorm blij was dat het gedaan was en ik naar huis kon!! Ik was op! Het denken aan links, het moeilijk lopen, de arm die niet wilt wat ik wil, allemaal heel vermoeiend.

Maar ik deed het, ik deed het voor ons meisje, ze was zo blij mij te zien. Het deed haar zichtbaar goed, en ze was trots. Net zo trots als ik ben op haar.

Nog en nadeel was de vele regen, vele, vele regen. Waardoor ik niet naar alle kindjes heb kunnen kijken, alleen ons zus wilde ik niet missen. En het tweede dansje deed ze special bij mij in de buurt, zodat ik ALLES kon zien, de schat!!

Als we in de auto zitten, gaan we nog rap naar de chinees, en dan naar huis, eten en rusten met pijnstilling! Gelukkig val ik niet in slaap, waardoor ik de nacht goed heb geslapen. Ging wel om 21.00 u mijn bedje in.

Kortom ik ben blij dat ik het heb kunen doen, maar het is wel moeilijk. Hopelijk ben ik snel wat sterker. En we laten het hier niet bij, andere artsen gaan er op gezocht worden. En de therapie gaat op gestart worden. Onze verpleegster aan huis zei dat ik het hier niet bij moest laten, want dit zat absoluut niet tussen mijn oren { behalve die witte vlekjes dan zei ze, haha!!} Ach gelukkig ben ik niet zo´n piekeraar, want anders was het zwaarder vermoed ik! Want vrouw lief heeft het moeilijk en spreekt er met iedereen over, terwijl als iemand mij vraagt hoe het gaat ik ´goed` zeg hihi!! Ik zit dan en dan zie je het niet!! Kortom een heel verschil. Ze gaat vandaag mee naar de huisarts, ben benieuwd!

De klachten nu zijn wat breder geworden!
- uitval links zowel arm als been
- tintelingen en steken in onderbeen/voet en pols/vingers
- pijn aan linkerschouder door het omhoog houden
- vermoeidheid
- pijn in de bovenbenen en rug door de verkeerde houding
- pijn in de linker arm met momenten van kracht/gebruik van de arm, maar ook bij lighouding, ik moet de arm redelijk vaak verleggen zodat de drukpijn verminderd
- en het stil moeten staan bij links!!

Maar ook verwardheid, woorden vergeten, slecht naar de wc kunnen, buikpijn enz. De oude kwaaltjes zal ik maar zeggen.

Kortom ze moeten gaan zoeken, want ik wil terug werken en creatief zijn. Want dat mis ik ENORM, vooral dat creatief zijn!!

Maar alles komt goed, het heeft zijn helende tijd nodig!! Ik heb de kracht en het uithoudingsvermogen hiervoor gekregen, dus ik kom hier wel door heen, met natuurlijk de hulp van lieve vrienden, familie en mijn lieve vrouw.

zaterdag 28 mei 2016

1ste volledige dag thuis

Heerlijk geslapen vannacht, laat ik daar mee beginnen. Was helemaal op en sliep heerlijk!
Mijn vrouw maakte me wel een keer wakker omdat ik blijkbaar bewoog tijdens mijn slaap, maar ik had geen zin om daar op dat moment ook maar iets om te geven. hihi!! Ik lag heerlijk en ze kroop lekker tegen me aan en ik was zo weer vertrokken.
Om 06.00 u was onze darco daar en ging ze de hondjes buiten doen, daarna kroop ze terug en sliep ze nog even, maar om 08.00u was onze wekker weer boven en ging vrouw lief naar beneden met frisse tegenzin haha!! Om 09.00u volgde ik ook. Langzaam en bibberend { pas wakker?}moeilijk lopend taffel ik eraf, niet denkend aan linkerarm en vrouw lief hoort mij en zorgt er voor dat links ook gebruikt wordt { leuning vast houden}. Ook thuis probeer ik er zoveel mogelijk mee bezig te zijn om links ook te laten functioneren.

Nadat ons bezoek weg is, vrouw lief gepoetst heeft gaan we naar de Apotheek. Ik kan daar gelukkig nog zitten, want het staan is zwaar en ik voel dat mijn evenwicht niet is wat het moet zijn, stil staan is MOEILIJK!
Ook mijn aandacht bij 1 ding houden is moeilijk, ik heb de neiging naar andere dingen te kijken dan naar dat wat van belang is! Maar dat komt wel terug!

Dan gaan we naar Neerpelt, vrouw lief wilt een nieuwe tv, LED en full HD komen we daar buiten na een ruime tijd! Ben op, mijn bovenbenen doen pijn, ben moe en links wil niet wat ik wil! Maar ik heb het gedaan, ik heb volgehouden en ben content. We gaan nog even wat drinken en eten zodat ik kan rusten en naar het toilet kan, want eindelijk na een week kan ik weer naar het toilet voor een grotere boodschap, haha!! Mijlpaal, Op drie weken, 3 x gelukt!! Er zit steeds een week tusen!!
Mijn eten is al bijna koud als ik terug op mijn plaats zit, en ik trots verkondig tegen vrouw lief dat ik KON GAAN hihi!!

Als we thuis komen ben ik OP!! Slapen doe ik van 14 / 16.30u en dan maakt vrouw lief mij met veel kabaal wakker. Ze vond het tijd denk ik! hihi!!
Ik vraag meteen achter eten, zit nog helemaal in het eetpatroon van het ziekenhuis hihi!! Een makkelijke maaltijd komt op tafel en al frustrerend eet ik mijn bord leeg, want wat valt dat tegen!! Het eten is goed, maar dat ik met links niet kan snijden/oppakken wat ik wil!! Grr!! Vrouw lief snijd mijn vlees als ze mij ziet vechten met het mes en de vork!! Van binnen schreeuw ik NEE! maar ik moet het loslaten, ik kan het nog niet! Ook de pijn in de pols is te erg.
Na het eten ga ik terug liggen, ben alweer OP! Zou kunnen slapen, maar niet veel later ruim ik het afwasmachine in, veeg ik { therapie thuis hihi} de vloer nog en ga dan terug op de bank.

Om 19.15 u komen lieve vriendinnen ons een beetje opbeuren en we hebben lol. Wat gezever en soms wat serieus erdoor komen we de avond goed door. Om 22.30 ergens gaan ze naar huis en hebben we over van alles gepraat, ook beetjes over mij en het was fijn dat zeker vrouw lief even haar ei kwijt kon!

Nu mag je raden wat ik ga doen hihi!! Het is 0.55 u, dus tijd om te gaan slapen...
mijn eerste volledige dag thuis was een geslaagde dag...
Nu nog beter worden...want het lopen was vermoeiend, uit balans en links blijf ik weinig gebruiken, dus ik heb nog een weg in te slaan... maar ik kom er wel!!

ontslagen uit het ziekenhuis...

EINDELIJK ben ik thuis!!!
Gisteren was dan ook de beste dag van de week haha!!

Om 08.30 u kwam de dokter naar me toe en liet me nog wat testen doen.
Lopen = redelijk goed { al zeg ik het zelf}
op de tenen lopen =NOPE
Op de hielen lopen = NOPE
Linkerarm meebewegen is = NOPE
Links knijpen = NOPE

Maar ik was goed, ik mocht naar huis!!! YEEY!! Want het was nutteloos daar... ze nam mij niet serieus en ik haar ook niet meer. Dus was het voor mij goed zo, ik wandel mijn eigen pad wel!
Een hele lijst aan medicatie gaat mee naar huis, maar ik besluit alleen de vit D en Vit B12 te halen.
Ik ben super blij er weg te zijn, ook al weet ik totaal niet wat de trigger is geweest van dit alles.

Maar dat gaat nog onderzocht worden, als eerste heb ik een afspraak gemaakt bij de huisarts, om over alles te praten { de omgang in het ziekenhuis, het niet beter zijn, maar wel verbetert dan hoe het vrijdag was} en ik wil een nieuwe bloedafname met test voor de vit B12 daar deze belangrijk is voor mijn zenuwbanen. En ook wil ik dat ze mijn hersenscans evalueert, die van vroeger en nu!!
Dan bel ik maandagmorgen naar de MS kliniek om verdere stappen te ondernemen en misschien tips te krijgen over de mindere werking van links die ik nog altijd heb!

Ook moet ik nog een EMG van de arm laten maken in het Diagnosecentrum, daar de dokter in het ziekenhuis dit niet nodig achte. Ik heb mij daar bij neer gelegd, want ik nam haar toch al niet meer serieus.

Kortom ben blij thuis te zijn, bij mijn vrouw en de hondjes.

woensdag 25 mei 2016

Dag 4 + 5 in het ziekenhuis

Ik lig ondertussen al 6 dagen in het ziekenhuis als je de vrijdag ook meerekend en ben het BEU!!

scan van een persoon mett witte vlekjes op de hersenen, dit zijn niet mijn foto´s, maar een voorbeeld van Google
Maar gisteren en vandaag heeft het werk dat ik gedaan heb vruchten afgeworpen, ik ben echt veel beter en eigenlijk een beetje trots op mezelf!

Al blijft Links een probleem punt. Mijn arm is het vervelendste, tintelingen, weinig gebruik, spasme, maar ook de benen blijven spastische en links gebruik nog iets minder. Door het lopen heb ik natuurlijk ook wat last van spierpijn in de nek en rug. Maar pijnstilling is tot heden niet meer nodig!
Het enige waar ik enorm mee inzit is dat ze het afschuiven als een Psychische probleem. Alle respect daarvoor, maar ik weet zeker dat het dat niet is!! er is iets anders!! Ze hebben witte puntjes op mijn hersenen gezien, maar dat is niet erg zegt ze dan!!!! HALLO!!

Dus we gaan verder zoeken naar een antwoord, want dat kan ik niet accepteren!

Als ik al mijn klachten op een rijtje zet van de afgelopen jaren:

Mijn klachten:

Vermoeidheid { snel moe, moe zonder duidelijke aanleiding} 2015
De spieren { zwakte}2007
Het gevoel { tintelingen, prikken}2016
Stuurloosheid van bewegingen 2016
Het plassen { slecht te controleren}1999
De stoelgang { diarree en verstopping}2015
Geheugenstoornissen 2010
Spierpijn 2001
Spasmen in benen 2015
Witte vlekjes op de hersenen te zien 2016

Ik heb er het jaar bij gezet waarvan ik denk dat het begon, ik heb de diagnose van Fybromiyalgie gekregen in 2005. Maar ben daar nooit 100% zeker van geweest...

Klachten van een MS patient:
  • de ogen (slecht zien of minder contrast, pijnlijke oogbewegingen, dubbel zien)
  • vermoeidheid (snel moe, moe zonder duidelijke aanleiding)
  • de spieren (stijfheid of zwakte)
  • het gevoel ('dove' plekken of tintelingen, veranderd gevoel zoals branden, prikken, prikkelingen)
  • stuurloosheid van bewegingen (lopen als dronkeman, naast voorwerpen grijpen)
  • het plassen (slecht te controleren)
  • de stoelgang (verstopping)
  • seksuele storingen (minder of ander gevoel)
  • depressies
  • geheugenstoornissen
  • de spraak (moeilijk te verstaan)
 info MS: zie MS liga vlaanderen
Ik ga mij hier zo snel mogelijk op laten testen.

Voor de rest ben ik weer aan het borduren hier in het ziekenhuis, foto zal ik zo snel mogelijk oploaden, morgen denk ik.
Nu ga ik slapen en morgen weer ferm aan de slag om zo snel mogelijk naar huis te gaan...

maandag 23 mei 2016

Dag 3 in het ziekenhuis: NMR/ Therapie

Dag 3 is weer voorbij, een LANGE dag...
Een SAAIE dag ook!! Om 07.00u echt niet meer kunnen slapen, maar nog stik kapot!! Maar op en wat lezen/ fb kijken.
Om 07.30 u komen ze voor de parameters, op de bloeddruk na alles goed, een beetje te hoog al 2 dagen. Dat kan een reactie op de pijn zijn, dus bezorgd zien ze er niet uit. Koorts heb ik niet en zuurstof altijd rond de 98%.
Om 08.15 u eten, 2 boterhammen gaan er vlotjes in en blijven er in, YEEY!! Geen buikpijn vandaag { gisteren de hele dag wel + vervelende stoelgang!!} hiihi!! Krampen tot en met dus, maar vandaag gaat het goed. Dan is er uren niets, om 11.45u komt het middageten, de honger is er niet, maar ik begin aan de Wortelsoep! Smaakt redelijk en gaat er goed in en ja weer geen buikpijn! Dan ineens komen ze mij halen voor NMR, de scan duurt zo lang dat mijn eten al weg is als ik terug kom. Tja pech dan, ik geef er weinig om!! Ben gelukkig niet zo´n eter hihi! Ik lig juist 5 minuten als ze mij komen halen voor de therapie, het is 13.00u.

De therapie is ZWAAR en PIJNLIJK!! Maar ik doe hard mijn best en loop rechter na 1.5 uur!! YEEY!! Maar het lopen is nog even slecht, de communicatie tussen mijn hersenen en mijn arm/benen gaat nog niet vloeiend, trillerig en met een serieus gevecht houd ik mij rechtop. Maar ik doe het!!
Om 14.30 u terug op de kamer en even rusten, vrouw lief is er al! Eindelijk, ik mis ze en ik mis thuis!! Ik heb teveel gedaan en krijg om 16.00u een pijnstiller { die niets heeft afgdaan} en ik ben heel moe!! Helemaal op, maar ga toch mee naar beneden. Nog wat oefenen, want ik loop alleen naar onderen ALLEEN, maar niet recht zoals het hoort, dus van alle kanten wordt ik bekeken, kom dan ook niet graag beneden. Maar oefenen is belangrijk om hier weg te geraken.

Maar het doet vooral ook veel pijn, vandaar als we om 16.00 u boven komen die pijnstilling en gaat vrouw lief naar huis, ddan kan ik rusten en zei de hondjes verzorgen en zelf even verzorgen. Niet veel later is mijn vader hier, met zijn vriendin en mijn zusje. We praten wat en ze gaan na een klein half uurtje naar huis, zus moet nog veel huiswerk maken.
Vrouw lief komt tegen 19.00u nog even en we gaan even naar beneden, nog eens oefenen, het gaat steeds beter, maar de pijn wordt erger.

Dus nu is het 20.30 u en ik krijg zo nog eens pijnstilling, en dan de nacht in en op naar morgen. Weer therapie en goed oefenen. Ook de linkerhand/arm moet ik beter onder controle krijgen.

Maar met kleine beetjes kom ik in de buurt!!



zondag 22 mei 2016

is het wel Fybroland??? Al van Vrijdag in het ziekenhuis opgenomen

Opname

De vrijdag toen vrouwlief thuis kwam werd ik juist wakker. De hele dag geslapen!! We gaan naar de dokter en ik kon niet meer wandelen / lopen??? Maar echt niet... iedereen verschoot, ik, vrouwlief en de dokter; Direct door naar SPOED.

Hier aangekomen een infuus gekregen, lopen ging nog altijd niet.
Ik krijg een kamer voor de controles van bloed, hart en bloeddruk. Op het bloed na alles goed. resultaten van het bloed heb ik niet gekregen tot op vandaag???
Ik krijg een infuus naald in mijn arm en een spuit tegen flubit { bloedklonters} voor het geval dat het iets met de hersenen te maken heeft??

Om half zes krijg ik een kamer, want mag niet naar huis. Lopen gaat heel slecht en ik heb pijn!

Slapen ging helemaal niet, was zo vol van alles en dan een vreemd bed, vreemde kamer, niets voor mij!!

de volgende dag even 5 minuten therapie, maar het ging niet, het was te snel, mijn lichaam was nog te van slag. Ik loop nog altijd slecht en ook mijn linkerarm heeft problemen, ook meer pijn in het linkerbeen en linkerarm. Krijg meer medicatie, zoals vit D en B12. En tegen de avond extra pijnstilling en val goed in slaap, onrustig, maar toch een goed aantal uren!!

vandaag heel moe, echt heel moe, ik lig in bed tot 12!! Dan komt vrouw lief mij douchen, ik loop het hele stuk alleen!!!! Trots. Het lopen ziet er niet goed uit en helemaal uit balans en ik gebruik mijn linkerarm héél weinig door de dag merk ik!! en nu is het weer avond, mijn tweede dag zit erop. Vanaf morgen begint het echte werk, revalideren van iets waarvan ik nog niet weet wat ik heb!! Scans en rmi/nmr gaan er gemaakt worden in de volgende dagen. We zijn heel benieuwd!! Vooral ik natuurlijk, want ik kan pas naar huis als ik kan bewijzen dat ik weer goed kan lopen, en ook al gaat het vandaag beter, het is alles behalve wat het moet zijn. En door het vele lopen dat ik probeer te doen, krijg ik spierpijn, dus dat ook nog!!

kortom wat en waarom??? Maar beter wordt ik... dat moet, wil naar huis!!

vrijdag 20 mei 2016

Terug bij AF...

Precies hoe ik mij nu voel!!!

Ik ben WEER thuis, op ziekenkas, ik voel me zo verloren!!

Hier een paar woorden met uitleg;

fybroland: ik ben weer terug van eigenlijk niet WEG te zijn geweest! De opstoot was niet over, maar ik voelde de DRUK van buiten af { vrouw lief, baas, werk en mezelf} om toch te gaan werken, de domste zet die ik had kunnen doen, want mijn lichaam laat mij hopeloos in de steek.
2.5 dagen heb ik het volgehouden. 2.5 dagen van pijn, frustratie, verlangen, werken, druk, boosheid, manken, pijnstillers en HOOP!!

pijn: 2.5 dagen pijn gehad, de eerste dag goed te doen en hield ik het goed vol, trots was ik, ik deed het toch maar weer. Wel moe en meteen slapen na het werk, om half elf lag ik er in.
De volgende morgen verschieten vrouw lief en ik van de zwakte in mijn benen, ik kon mezelf niet dragen, ik zakte er letterlijk doorheen. Ik gaf niet op en reed vrouw lief naar het werk en ging terug slapen. Ik kon beter, maar mankend lopen dien dag. Soms liep ik weer goed, dan weer slecht, maar er niet meer door gezakt en de dag met 4 pijnstillers volgehouden, pijn in de rug, spanningen in de benen, de pijn in de benen negerend deed ik door. Ik deed mijn werk!! Maar gisteren was ik OP!! Lopen ging niet meer, manken was wat ik deed en ik ging werken, moe, vol met pijn en 6 pijnstillers op veel te korte tijd. De bazen maken zich zorgen en met een omweg zeggen ze dat ik eigenlijk niet op mijn plaats ben op het werk!! Nog geen uur later zak ik door mijn benen, ik geef OP!! Ik kan niet meer!!! ik heb GEFAALD!!
Vrouw lief komt mij halen, maar is zo lief niet, ze heeft het er moeilijk mee, bang dat ik mijn JOB verlies... ze doet een heel woordverhaal en ik kan het niet aan, de boosheid in haar stem maakt mij compleet van slag en ik zak door mijn benen van de stress, ze verschiet en wordt nog bozer. Maar nu van bezorgdheid, ze weet niet hoe er mee om te gaan. Ze is een denker. En ik weet dat, als ik begin te huilen stopt ze en wordt ze rustig. Niet veel later probeert ze mij aan het lachen te krijgen via spelen met rai, haar manier van SORRY zeggen. Van haar bezorgdheid uiten!
Ik maak een afspraak voor vandaag bij de dokter, om half drie, want vrouw lief wilt mee. Er moeten verdere onderzoeken gedaan worden, zo kan ik niet door blijven sukkelen. Want ja, dan raak ik mijn BAAN en vast inkomen wel kwijt. Ik maak me zorgen!!

frustratie: dit is zo frustrerend, ik wil wel maar het gaat niet. Mijn lichaam laat mij in de steek heb ik het gevoel. Waar moet ik voor kiezen? Gezondheid of werken? Wat is dat frustrerend! We hebben juist verbouwd, zonder een tweede baan kunnen wij dit leven niet volhouden!!! Frustraties volop!
Ook dat ik mijn ziekte niet aankan zoals anders frustreerd mij ENORM!


Verlangen: het klinkt misschien tegenstrijdig, maar ik verlang naar RUST, naar rust in de benen, even niet lopen, niet dat ik wil opgeven, maar gewoon even rust en nog meer dan dat VERLANG ik naar BEGRIP!!!

Werken; zoals ik gisteren al tegen mijn hogere baas zei, ik werk GRAAG! ECHT!! maar ik kan gewoon niet meer, ik wil mijn job absoluut niet kwijt, maar van beide kanten zagen en wisten we dat dit niet vol te houden was. Zou ik mijn baan kwijt raken zouden we niet direct in de problemen geraken, maar ik zou het wel erg vinden!!!

Druk: daarmee bedoel ik de druk die ik voel om te presteren, om GEWOON te doen!! Vooral via vrouw lief, ik wil dat ze TROTS is op me { waarom kan ik niet echt uitleggen} en ik wil ook geen OPGEVER zijn. De druk van buitenaf is een zware last, een hele zware last!!

Boosheid: ik ben echt kwaad op mezelf, dat ik mezelf zo snel heb laten kennen. Wat indirect de ziekte verergerd natuurlijk! Want stress is nooit goed en ik ben ook boos op mijn vrouw omdat ze zo tekeer kan gaan tegen me, mij niet begrijpend. Maar aan de andere kant ben ik gewoon boos op de ziekte!!!

Manken en pijnstilling: om niet te manken van de pijn neem ik veel te veel pijnstilling. Maar doe ik het niet is de pijn in de benen en rug/schouder zo erg dat ik niets vol hou, en nog erger ga manken. Het manken is iets van de laatste tijd. Voorheen had ik dat zo niet? Ik heb ook continu dat ik mijn benen aanspan, en ik voel dat, maar kan het niet tegen houden, en dit verergerd de pijn, waardoor ik dus weer meer ga manken, en meer pijnstilling neem. Ik zit op het moment precies in een spiraal waar ik niet uitgeraak.

HOOP: en toch blijf ik hopen op een leven dat ik aan kan.... want er zijn altijd ergere dingen die je kunnen overkomen en innerlijk weet ik dat...




dinsdag 17 mei 2016

nieuwe aankopen voor borduren

 Een week geleden kwam deze binnen, daar ik wist dat ik nog een bestelling had via FB heb ik gewacht met delen hihi!!

En het leuke is mijn eerste HEADS { heaven and Earth Designs} heb ik in handen, ongelooflijk!!
Het zijn alleen de patronen, dus het kost nog wel wat om ze op te kitten, maar toch, WHOOHOO!!

Maar even enthousiast ben ik over deze beauty:
The Emperor
Lanarte animal collections
artist: joadoor
volledige kit
49 bij 39 cm
18ct aida wit
38 kleuren
Aangekocht via: het borduurbloempje
 
En dan mijn HEADS, spannend? hihi!!

HARMONY
design by: Alan Giana 2005
525 bij 393 kruisjes
89 kleuren
35 pagina´s

Ben er helemaal verliefd op!!! De rust die het uitstraald, heerlijk!
Aangekocht via FB
MOTHER AND CHILD
Design by; Sandra Kuck 2009
400 bij 348 kruisjes
aantal kleuren moet ik nog uittellen
24 pagina´s
Aangekocht via FB

Het is het schattige dat mij aantrok + het paard.

Dan heb ik nog een bestelling klaar liggen bij de hobbyhoek, maar even bijsparen, want dit koste wel een aardig centje haha!! Maar snel genoeg zal ik dat ook ophalen...

maandag 16 mei 2016

week in foto´s

Er is niet veel gebeurt afgelopen week, dus had weinig te schrijven haha!!

Er zijn ook niet denderend veel foto´s gemaakt??? niet echt mijn stijl!! Ik zit een beetje in een mindere periode. Het ziek zijn heeft véél van mij gevraagd en ik ben mijn zelfvertrouwen wat verloren.
Morgen moet ik terug gaan WERKEN en ik ben BANG...
Ik kan niet precies zeggen waarvoor, want werken is niet eng, maar gewoon de schrik dat de pijn terug komt slaat op mijn gemoed, terwijl ik sterk moet zijn en blij moet zijn dat het beter met me gaat, ben ik angstig en moe!! En teleurgesteld in mezelf en dat zie je terug in mijn dagelijks leven, ik laat alles hangen, laat vrouw lief alles doen qau huishouden en lig maar wat op de bank... zelfs crebea zijn heeft in die drie weken stil gelegen, tuurlijk in de eerste weken i.v.m. de pijn en het nemen van de vele medicijnen, maar daar ben ik toch al een week vanaf, alé van aan het minderen. Zit op een gemiddelde van 2 Dafalgans per dag!!! Toppie natuurlijk!!

Maar toch... morgen weer in de socialiteit, weer nuttig zijn voor vrouw lief, weer werken voor de kost! Maar kan ik het??? hou ik het VOL??? ik ben denk ik bang om mijn vrouw teleur te stellen. En natuurlijk bang om mijn job te verliezen als ik teveel ziek val, al kan ik er echt niets aan veranderen!!

Maar ik moet me vermannen, terug de wereld in, het zal me goed doen...Postitiviteit terug vinden... mijn lichaam kan het, alleen moet mijn geest meewerken!!! Kom op!! Imke je kunt het, je bent nuttig voor de maatschappij en voor je portomoniks als je werkt haha!!

Maar hier wat foto´s, crea en gewone... kortom een kort weekje.

 Het nieuwe borduurwerk schiet aardig op... pagina 2 is af, het baby´ke kijkt al omhoog hihi!

 Vrouw lief ondoet de voortuin van onkruid, en onze rai houd mij in de gaten haha!!

 De natuur is toch schoon, al is het onkruid.
 Onze yenzo babbelt  wat ...
 en ik borduur vandaag {maandag 16/15} nog wat verder en ben niet ver verwijderd van een derde pagina af... nog twee kleuren...
 Ik maakte gisteren een kaart uit mijn hobbykaart boek/tijdschrift van maart/april.



en in de afgelopen week 4 makkelijke na maak kaarten van de action... 4 van de 12 zijn nu dus af.

Dat was het eigenlijk zo een beetje, de vrijdag naar een feestje geweest en genoten, maar de pijn in de rug werd zo erg dat ik om 00.00u toch echt naar huis ging. Vrouw lief werd om 03.00 u gebracht door vrienden. Gevallen in de auto!!! en een grote blauwe plek rijker, die ik midden in de nacht moest verzorgen van haar!!!

Daarnaast is de DA natuurlijk geweest, de DIAGNOSE is heupdysplasie. Wat ergens te verwachten was.
Hij lijkt niet veel pijn te hebben en eet/drinkt/speelt en geniet nog goed, dus we laten hem niet inslapen, maar wachten af... zijn lichaamstaal zal ons duidelijk maken in de toekomst of hij toch pijn krijgt of gewoon niet meer kan.
Wat doen we wel voor hem?
Ontstekingsremmers om e.v. verslechtering van het kraakbeen te ondersteunen en als hij pijn mocht hebben dit te onderdrukken. Hem optillen zoals we al één jaar doen als hij wil opstaan op onze vloer { hij heeft een chronische angst ontwikkeld voor onze vloer door eerdere valpartijen vermoeden we} en hem ondersteunen met lopen over de vloer. Dit geeft hem zelfvertrouwen en ons een goed gevoel, want hij mag in principe niet meer vallen { dus rai uit de weg houden tijdens wandelen over de gladde vloer!!} omdat zijn artrose dan verergerd en iedere val doet natuurlijk PIJN!

KORTOM zolang hij zich goed voelt en niet aangeeft  een lijdingsweg te bewandelen, laten we hem lekker nog in ons midden, want wat zouden we hem missen!!



dinsdag 10 mei 2016

kaarten gemaakt x 12

Het is heel gemakkelijk om deze kaarten te maken natuurlijk, het is uitduwen en namaken, maar voor gewoon even iets simpels, iets makkelijks na iets moeilijkers is het HEERLIJK MINDLOOS CREA ZIJN!!

hier zijn!
spring

live laugh love

summer

spring


greetings

live laugh love

always

believe

alle 12
3 had ik er al laten zien dacht ik? Dit zijn de 9 van maandag

Ik moet nu naar onder want hier zit al een kwartier een zéér ongeduldige beagle te schooien hihi!!
E zijn geduld raakt iets wat op!!

iedereen een fijne week en tot de volgende

even opzij en iets nieuws

Ik ben Backyard Beauties echt even BEU, ik wil er maar niet de LIEFDE voor voelen en had/heb dat al vanaf het begin. Tuurlijk maak ik het af, maar nu ook een tweede kleur op is en ik nog op ziekenkas ben was ik het ZAT hihi!!
en zo ging in een tasje, wachten tot ik het weer oppa, 14 dagen aan gewerkt


Inplaats aan HH of CB te werken { het huwelijk en colour beauty, de grote werken} ben ik weer opnieuw begonnen, het is gewoon sterker dan ik.
de hele kit


Het is een lieve baby geworden deze keer, aangekocht via het borduurbloempje.
Het is van Luca - S en uitgebracht door Broderie in Cruciulita? Polen denk ik, of russische?

De titel is Looking for the future
5 kleuren
18ct aida zwart
21 bij 27 cm.
anchor garen en
4 pagina´s

Zie hier de voortgang van pagina 1, gestart op 09/05/2016, klaar 10/05/2016


klaar

het schattige stukje haar...
Tuurlijk is het leuk om te doen, maar dr FROG is toch weer geweest { borduren met zware medicijnen is gewoon weg geen doen, maar ik begin mij echt te vervelen anders, volgende week dinsdag eindelijk weer werken}

Wat ook vervelend is het telwerk, ik kan met mijn markeerstift niets beginnen op zwart, en zo´n draad heb ik niet, dus alles 50x tellen eer ik een steekje zet!!! GRR!! en het is al niet makkelijk om te zien, vanwege 18 ct, al werk ik graag met dit getal, 14 of 16ct is nu toch makkelijk!!

Dus een nieuwe frisse start, en  dan , dan, dan moet ik echt verder aan HH, want vrouw lief wordt tureluur van het wachten hihi!!