dinsdag 14 februari 2017

2017 is tot nu toe NIET ons jaar...

Waarom?

Er gebeurt gewoon VEEL en dingen die je niet in de hand hebt, die je moet laten gebeuren en over je heen komen...

in ONS gezin:

VROUW LIEF!
januari de operatie van vrouwlief die toch wel anders uitgepakt had... ze is nu herstellende en ik moet haar toch echt wel zeggen dat ze MEER kan gaan doen, want ze geeft het uit schrik nog GRAAG uit handen. Ze is nog 2 weken thuis en dan moet ze al 15 kilo kunnen dragen/tillen, maar op het moment houdt ze zich nog strikt aan de 5 kilo grens. Ik begrijp haar wel, ze is bang dat er iets fout gaat en ze alles opnieuw moet doen en ze heeft veel pijn gehad.

Maar ze is herstellende en dat is heel positief!!

IK!

Afgelopen maand hebben we samen besloten dat ik ga veranderen van ploeg. We komen hierdoor in dezelfde ploeg te staan en zijn dus samen uit en samen thuis. Maar of het nu daar aan ligt of het feit dat ik 5 weken weinig gewerkt heb... ik heb veel last van pijn aan mijn linkerborst, Een tijdje geleden kreeg ik geregeld een kramp daar, die pijnlijk doortrok, maar wel weg trok... Ik liet het zo en dacht er niet veel over...

Maar nu is het niet meer krampen, maar is de pijn blijvend alsof ik een grote blauwe plek heb van binnen, die je van buiten niet ziet. Maar ik heb mij niet gestoten en ben ook niet verkouden... dus het enige dat ik kan bedenken is SPIERPIJN!!! Misschien een vreemde plek, maar ik hoop toch dat het maar gewoon weg trekt.
Stress kan uiteraard ook, er is veel gebeurt de laatste tijd, de verandering gaat ook aanpassen worden, want vrouw lief en ik zijn het al 3 jaar gewoon dat we apart leven... en vooral voor mij en mijn hobby´s gaat dit veel tijdverschil geven...vrouw lief heeft veel aandacht nodig, heeft veel tijd nodig en ook het huishouden gaat nu niet meer om de week zijn, zoals het nu was...

In ieder geval wil ik nog niet naar de dokter, het heeft mij toen zo een klap gegeven met mijn halfzijdige verlamming en de manier waarop ze mij duidelijk maakte dat ik mij eigenlijk aanstelde, dat ik liever niet meer naar de dokter ga en het zelf uitzoek tot het niet meer verantwoord is natuurlijk!!

maar niet alleen hier is het een moeilijk jaar....

Een dierbare vriend kreeg een weekje geleden een epileptische aanval zonder duidelijke reden. Hij ging naar het ziekenhuis en zette dit op FB... De volgende dag werd hij 30 en was het feest in zijn cafe...Dit ging door, want hij mocht voor 1 dag naar huis. De volgende dag moest hij weer binnen en begonnen er onderzoeken.

Helaas is het nieuws niet rooskleurig voor hem, wel optimistische want hij overleeft het...
Er is een tumor gevonden ter grote van een mandarijn in zijn hersenen. Er stond bij dat het goedaardig is, maar hij wel nog onderzoeken moet voor hoe of wat in de toekomst. De epileptische aanval was dus een drukking. Hij mag voor nu en niet meer drinken en rijden voor een 6 maand.

Een andere kennis is helaas afgelopen zaterdag overleden door een auto ongeluk in Duitsland. Hij was advocaat en laat een vrouw en 3 tienerkinderen achter. Een klap om te horen!! ook al hadden we al lang geen contact met hun gehad { waren vroegere buren van een schoonzus} toch is het verschrikkelijk nieuws...

Daarnaast is het voor mijn schoonbroer met Alzheimer de tijd om dit aardse leven vaarwel te zeggen... Hij heeft gevochten en hem steeds meer zien aftakelen was niet makkelijk... Maar voor hem is het mooi geweest, hem nog langer plagen zou zeker niet de bedoeling zijn. Hij is nu palliatief en het kan voor alle momenten zijn, maar daar tegen over kan het ook nog weken duren. Hij eet niet echt meer sinds 1.5 week en je ziet hem vermageren... maar zijn hart is sterk daar hij maar 59 jaar is...

Kortom jee!! wat een jaar!!! Wat zouden we het graag anders zien.

Laten we de hoop hebben dat het vanaf MAART beter wordt en we geen verrassingen meer krijgen...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten