woensdag 29 maart 2017

Yenzo 21/08/2003 * 31/03/2017

recente foto; 13.7 jaar oud
 Na lang wikken en wegen naar wat het BESTE zou zijn voor onze lieve jongen, hebben we besloten dat we hem zijn rust gaan geven op vrijdag 31/03/2017...
recente foto
 het ging al jaren moelijker, wat begon met bang zijn voor de vloer, werd een gevreesde angst om te vallen... dit gaf hem veel stress de afgelopen 2.5 jaar die we met alle liefde opvingen door hem omhoog te helpen en vast te houden/begeleiden naar buiten.  
recente foto
 Sinds ruim 1.5 jaar verslechterde de toestand zienderogen, hij leed pijn en liep moeilijk... de diagnose HEUPDYSPLASIE viel en we hielpen hem met pijnstilling en hulp omhoog komen en de achterpoten terug in de kom te zetten... het klinkt alleen al pijnlijk!! Arm schaap!! Maar zo was het wel voor ons de afgelopen jaren... we hielpen hem zeker 3 tot 5 keer per dag naar buiten en naar binnen. Met een pallet aan de schuifdeur kon hij makkelijk in en uit... de hoogte lukte hem niet meer. En zo hadden we steeds meer foefjes om hem toch nog te laten doen wat wij wilde...
recente foto
Op een gegeven moment vorig jaar kreeg yenzo een maagbloeding, oh wat was ons manneke ziek. We dachten dat hij het op zou geven, dat hij te ziek was om het te boven te komen, maar nee hij bewees het tegendeel... hij kwam er wonderbaarlijk boven op en we deden weer voort op zijn manier...Maar hierdoor konden we hem geen pijnstilling meer geven in vrees voor een herval...
2008 en hij was hier 4 jaar...
Niet zo heel lang geleden was zijn ademhaling niet goed, we maakte ons zorgen dus belde de DA... die vermoede een lichte longontsteking of iets in die aard, maar niets ernstigs... Hij kreeg een spuit waardoor hij opleefde en daarna pillen voor 8 dagen...Deze pillen deden niets af, het slechter ademen is nooit meer echt weg gegaan... hij zucht veel/ademt zwaar tijdens activiteiten zoals lopen, opstaan en kruipen... het is allemaal gewoon heel vermoeiend voor hem...
2010, hij was hier 6 jaar jong
Maar qua geest is hij nog jong en fit, een balleke achterna gaan met alle liefde. Wel op zijn yenzo´s, want tja, dien heupen. Dus raico was altijd sneller haha!! En dat wist hij, dus blafte hij vooral veel tijdens de speelmomenten. Maar we gingen hem steeds meer binnen laten als we gingen spelen, want hij viel veel... weer iets dat hem werd afgepakt... een tennisballetje zo geven was voor hem dan ook echt een godsgeschenk... net als de vele piepspeeltjes die hij mocht vernielen de afgelopen maanden  haha!! En de vele schinken niet meegeteld natuurlijk...
in de zomer van 2012 speelde hij nog vrolijk met mijn zusje in het water...8 jaar oud... 
Op den duur wilde yenzo liever niet meer op staan om 22 uur ´s avonds, we lieten dit toe... en dan deed hij binnen de volgende morgen... Dus begon de strijd van wel/niet buiten en vaak won yenzo en ruimde wij weer op...de strijd was soms dagen lang een issue... soms ging het dagen goed en ging hij zo mee. Maar des te vaker kregen we hem met twee omhoog, begeleid door ons naar buiten, en buiten legde hij zich gewoon weer neer, waar hij dus weer opgejaagd moest worden zodat hij zijn behoefte zou doen en niet alles binnen zou liggen...Niet leuk voor hem en zeker ook niet leuk voor ons. Want je grommelt wat af als mens zijnde... want ja, je wordt er boos van als hij niet kan/wil luisteren...
2009 spelen in het bos, 5 jaar oud

Zo moest hij gisteren om 21.00 u naar buiten { hij piepte en klaagde en dat is zijn teken van help mij omhoog} dus deed ik dat en wat doet meneer? juist niet meewerken, naar zijn kussen dat wilde hij... maar naar buiten daar dacht hij niet aan...Met opstaan gaan zijn achterpoten scheef en valt hij dus om en dat deed hij nu ook met beide benen... ik dwing hem twee keer de goede richting in en twee keer doet hij het niet en draait hij zijn lichaam naar zijn kussen als teken ´daar moet ik zijn`,  ik gaf hem zijn goesting en meneer zet zijn poten goed en taffelt aan om op zijn deken te vallen en te gaan slapen. Denkende dat hij al niet meer buiten was geweest van 17u... juist ja, dat kan niet goed gaan tot de volgende morgen...

Ik ga vrouw lief halen, leg de situatie uit en zei probeert ook nog eens, geen beweging in te krijgen... ik ga slapen en de volgende morgen hoor ik dat ze hem met deken en al naar buiten heeft getrokken en hij dan eindelijk 2 x heeft geplast...
2014, yenzo heeft juist een nieuw kussen... 10 jaar oud
hier had hij nog nergens last van...
Ook vandaag kreeg ze na 08.00 u onze yenzo niet meer buiten tot ik om 14.15u thuis kom en hem help en hem eindelijk na 6 lange uren buiten help...
2015, 12 jaar oud

Kortom na een heel lang verhaal is het voor ons manneke tijd om te gaan... hij heeft ons 13 jaar alle liefde gegeven... we zijn hem heel dankbaar dat hij zo een ongelooflijk lieve hond was...
2015...het was niet de bedoeling dat hij op die kussens ging liggen, lol!!

Yenzo was een rustige, liefdevolle, aanhankelijke hond die we nooit zullen vergeten...
2008

Nu krijgt hij zijn verdiende rust... slaap zacht vrijdag lieve jongen, je hebt het verdiend om geen pijn meer te hebben, nergens meer naar toe gedwongen te worden, geen grommels meer van de baasjes omdat je niet omhoog wilt of binnen doet...alleen maar rust en vrede...
Je zult enorm gemist worden...

3 opmerkingen:

  1. Veel sterkte ik weet hoe het voelt heb het twee keer meegemaakt nogmaals heel veel sterkte groet Jannie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dank je wel...Het is het beste voor hem... mijn vrouw heeft het er super moeilijk mee, maar weet ook dat het niet anders meer kan. Onze jongen is gewoon op. We hebben hem13 fantastische jaren kunnen geven en ik ben blij dat we nu de juiste beslissing kunnen nemen en hem kunnen verlossen van de pijn en de stress

    BeantwoordenVerwijderen